HPG gerillası Bêzar Semsûr, 19 Eylül 2019 yılında Tolhildan alanında işgalci Türk ordusunun saldırıları sonucu çıkan çatışmada şehit düşen mücadele arkadaşı Çekdar Bêzar’ı (Özcan Bektaş) anlattı.

Şehit Çekdar’ın Semsûr’un (Adıyaman) Komur beldesinde yurtsever bir ailede dünyaya gelen ve Alevi inancına mensup biri olduğunu belirten gerilla Bêzar Semsûr, yoldaşı Çekdar Bêzar ile ilk tanışmasını şu sözlerle anlattı: “Heval Çekdar ile 2014 yılında Tolhildan eyaletine yani Güney Batı eyaletine geçtiğimizde tanıştık. Biz Heftanîn’den yola çıkmıştık, Botan hattından Garzan ve Amed üzerinden Semsûr’a geçtik. Semsûr, Antep, Malatya, Mereş; bu dört şehir Tolhildan eyaleti olarak adlandırılıyor. Bu eyalette uzun bir süre gerilla yoktu. 1999-2000 yılından sonra az gerilla kalmıştı bu alanda. En son doktor Hasan’ın şehadetiyle orada gerilla kalmamıştı. Özellikle Semsûr ve Malatya’da hiç kalmıyor. 2014 yılında bu bölgeye gitmemizin sebebi de, yeniden gerilla alanlarını oluşturmaktı.

Biz birinci gruptuk, heval Çekdar ise ikinci grupta geldi. Onlar da 2015 yılında bizim geldiğimiz hattan gelmişlerdi. Tabii heyecanlı, başarılı ve mutlu bir şekilde gelmişlerdi. Çünkü Heftanîn’den yola çıkıp son alanımıza kadar gelmek öyle basit değildi. Bu başlı başına bir başarıydı. Geldiklerinde biz Fırat suyu kenarındaydık zorlu bir yoldan gelmişlerdi ama gözlerinde yorgunluk falan yoktu. Grubun içindekilerin çoğu o bölgedendi. Bu yüzden çok mutluydular çünkü doğdukları topraklara gelmişlerdi. Ayrıca yıllardır gerillanın olmadığı bir alana gerilla olarak dönmüşlerdi. Tabii ki bunun mutluluğu, enerjisi farklıdır.

Heval Çekdar’ı da o zaman tanıdım. O grubun özelliği -ki bu özellik heval Çekdar’da da vardı- seçilmiş arkadaşlardan oluşmasıydı. Elbette arkadaşlarımız arasında hiçbir fark yok ama bir gerçeklik de var.

Bazı bölgeler var ki; eğer ideolojik olunmazsa, gerilla tecrübesi yoksa, özellikle de irade sahibi olunmazsa sadece talep etmek yetmez. Amanos, Karadeniz, Tolhildan eyaletinde arkadaşlar yok, bölük yok; bu bilinçle gidiyoruz. Bu yüzden hazırlıklı gitmek gerekir. Heval Çekdar da yaşanabilecek zorluklara, sıkıntılara kendisini hazırlamıştı. Çünkü yolda yoruldukları halde bunu belli etmediler, yansıtmadılar. Tam tersi iki kat daha fazla enerjiktiler. O zaman anladık heval Çekdar’ın her zorluğa kendisini hazırladığını. Öyle de çıktı. Heval Çekdar bu anlamda beklentilerimizi boşa çıkarmadı. Şehadetine kadar da böyle devam etti.”

DÜŞMANA KARŞI BÜYÜK BİR ÖFKESİ VARDI

Çekdar Bêzar ile uzun süre birlikte kaldıklarını söyleyen Bêzar Semsûr, “Heval Çekdar Bakur’un diğer alanlarında kalmamıştı, Heftanîn’de kalmıştı ama kendisini o kadar iyi hazırlamıştı ki ,sanki yıllardır bu alanda pratik yürütmüştü. Normalde Başûr’dan bir arkadaş Bakur’a geldiğinde önce ona her şeyi öğretiyorsun ama heval Çekdar bu anlamda çok çabuk adapte oldu.

Heval Çekdar, katılımıyla, yaşamıyla, yoldaşlarına olan yaklaşımıyla, halkla olan ilişkileriyle yurtseverlik değerlerini taşıyan bir kadroydu. Zaten böyle bir yurtsever olmak insanda düşmana karşı öfke, intikam duygusu yaratıyor. Çünkü biliyorsun ki toprağım, suyum düşmanın potinleri altında; eğer ben yurtseverim diyorsan böyle bir durumu kabul edemiyorsun. Bu yüzden düşmanın öyle rahat gezmesini kabul edemiyorsun. Heval Çekdar’da da düşmana karşı büyük bir intikam duygusu vardı.

Heval Çekdar, askeri keşiflerimizi arttırmamız gerektiğini söylüyordu, sürekli keşif yapma önerisinde bulunuyordu. Çünkü keşif yapmaya giden arkadaş eylemlere de katılıyordu. Çünkü iyi keşif yapmıştır, saldırı hattını keşifçi daha iyi analiz eder. O yüzden keşif yapmaya giden arkadaşların çoğu eyleme de katılırdı. Heval Çekdar da bunu bildiği için sürekli keşif yapma talebinde bulunuyordu. Zaten o bölgenin çocuğuydu, bunun da avantajı vardı. Birçok arkadaş Kürdistan dışında metropollerde büyüyüp geliyor ama heval Çekdar’ın avantajı o bölgede doğmuştu, köyde büyümüştü. O bölgeyi iyi tanıyordu, gerillaya katılmadan önce gençlik çalışmaları yürütmüştü, legal çalışmalarda yer almıştı. Bunlar elbette avantajdır. Bu anlamda heval Çekdar’ın şehadeti bizim için büyük bir kayıp oldu. Hem alan için hem de bizim için büyük kayıp oldu.

Amed, Botan gibi eyaletlerimizde arkadaşların sayısı fazladır, hemen hemen her bölgede arkadaşlar var. Gidiş-gelişlerde hareketle bir kopukluk yoktur ama Tolhildan gibi eyaletlerde arkadaşlar belki uzun bir süre iletişim kurulamayacağını biliyor. Sadece cihaz var onu da her zaman kullanamazsınız, yerini belli ediyor. Yani o alanda olan arkadaş hem halkı örgütleyecek, hem cephanesini çıkaracak, hem maliyesini halledecek, hem eylemlerini yapacak, hem yaralandığında nasıl hareket edeceğini bilecek ki; bütün bunların hepsi de oldu. Örgüt heval Çekdar’a bu anlamda güveniyor ve alana gönderiyor. Tabii heval Çekdar da örgüte, Rêber Apo’ya, partisine, ideolojisine layık oluyor. Sadece şehadetiyle değil, şehadetinden önce de duruşunu ortaya koydu” diye konuştu.

HER ŞEYİ BAŞARABİLECEĞİNE DAİR GÜVENİ VERMİŞTİ BİZE

Şehit Çekdar’ın çok genç bir savaşçı olmasına rağmen öngörülü, gelecekte partinin yükünü omuzlayacak ve temel bir rol oynayacak biri olduğunu ifade eden gerilla Bêzar Semsûr, konuşmasını şu sözlerle sürdürdü: “Heval Çekdar komutan, öncü olabilen bir karaktere sahipti. Bir kış mevsiminde gerillanın kalabileceği bir yer ayarlamaya çalışıyorduk. Heval Çekdar ile birlikte bir yer bulduk. Epey uğraştık ve barınabilir hale getirdik. Her tarafımız çamur olmuştu, kıyafetlerimizi öyle rahat yıkayacak bir imkanımız da yoktu; kendi durumumuza kahkahalarla güldük. Hatta kendimize helva kavurduk. Biraz un, şeker ve yağımız vardı, o kadar mutlu olduk ki, helva yapıp yedik. İçerisi o kadar sıcaktı ki çıkmak istemiyordu. Heval Çekdar, arkadaşlar kışı rahat geçirebilsin diye çok uğraştı.

Mesele sadece kışın dışarıda kalmamamız değildi; eğitim görmemiz, pratiklerimizi tartışmamız, baharda yeni bir mücadele hamlesi başlatmamız, doğru bir katılım sağlamamız gerekiyordu. Bunun için de güçlü bir yoğunlaşma gerekir. Heval Çekdar da bu bilinçteydi. Bu yüzden yerimiz sağlam olsun, güvenli olsun, stratejik olsun, operasyon olursa manevra yapabilelim, düşmanımıza darbe vurabilelim, diyordu. Heval Çekdar, her şeyi başarabileceğine dair güveni vermişti bize. Eylemlerde de böyleydi.

Birlikte kaldığımızda bir çatışma olmuştu. Türk devleti operasyon başlatmıştı, çatışma çıktı. 2016 yılıydı. O kış dışarıda kalmıştık. Gerillanın kış mevsiminde dışarıda kalması çok zor bir durumdur.  Özellikle o karda. Ve erzaklarımız ele geçirilmişti. Heval Çekdar o zaman da rolünü oynadı. İnsan ister istemez üzülüyor; çünkü bir emek veriyorsun, kampa girmek istiyorsun, 2-3 ay bir yerde kalmak istiyorsun ama olmuyor. Üstelik yaralanan arkadaşlarımız da oldu. 5 arkadaştık; ikisi yaralanmıştı.

Böyle bir durumda kış kampımız da ele geçirilmişti. Heval Çekdar burada rol oynadı. En küçüğümüzdü ama sanki birim komutanımız oydu, sanki en büyüğümüz oydu. Çünkü fikirleriyle, kıvrak zekasıyla çözüm üretiyordu.

O kışı heval Çekdar’ın çabasıyla sağlam geçirdik. Yaralı arkadaşlarla da ilgilendi ve bu şekilde bahara aylarına girdik. Böyle birçok olay yaşadık. Yine bir olay yaşandı. Kontra vardı; arkadaşlarımızı şehit etmişti, biz de intikam alacaktık. Keşif yaptık o kontrayı cezalandırmak için. Heval Çekdar burada da rolünü oynadı. Bir kaza geçirmişti, aksıyordu. O halde bile 'ben de sizinle birlikte geleceğim, çünkü heval Harun’un, heval Pale’nin intikamını almalıyız' diyordu. Biz ise o riski almadık. Ama ısrar ediyordu, böyle bir özelliği vardı.

Savaş atmosferini yaşayan bunu çok iyi bilir. Bir insan hareketleriyle, mimikleriyle bile var olan gücü zayıflatabilir, geri çekebilir, şehadete sebep olabilir. Heval Çekdar ise hedefin başarıya ulaşması için çok büyük çaba sarf ederdi. O eylemimiz başarılı geçti ve bunda heval Çekdar’ın da rolü çok büyüktü. Geri çekilmemizde de çoğunlukla o keşif yapmıştı. Bu yüzden heval Çekdar’ı ne kadar anlatsam azdır.”

HALKIMIZ ŞEHİTLERİMİZİN AMAÇLARINA SAHİP ÇIKMALIDIR

Şehit Çekdar Bêzar ile en son Engizek’te birbirlerini gördüklerini ve vedalaştıklarını belirten HPG gerillası Bêzar Semsûr, “Çekdar arkadaşla pratiklerimizin çoğu Semsûr ve Malatya’da geçti. Birlikte Engizek’e gittik. Amanos grubumuz da gelmişti. Orada her zaman operasyon olurdu. Neden o bölgenin özelliklerinden bahsediyorum? Çünkü öyle bir alan ki, herkesin mücadele edebileceği bir yer değil. Bu yüzden Tolhildan eyaletinde şehit düşen arkadaşları tek tek anmak gerekir. Heval Çekdar da zorluklara rağmen mücadele edebilecek bir arkadaştı. Enzigek de böyle zorlu bir alandı. Sayımız fazlaydı. Bu bir taraftan bu mutluluk verici ama bir taraftan da yeni bir alan olduğu için imkanlarımız azdı. Her yerde de yurtseverlik güçlü değildi, kısmen güçlü yerler vardı. Düşmanın yönelimi de çok fazlaydı.

Buna rağmen biz yeni alanlar da açıyorduk. Heval Çekdar birkaç arkadaşı yanına alıp Aziz arkadaş komutanlığında, -Aziz heval de Semsûr’da şehit düştü onu da saygıyla anıyorum- 6 arkadaş yeni bir alana gittiler. Orada sıfırdan kamplarını yaptılar, kışı geçirdiler.

En son dediğim gibi Engizek’te vedalaştık. Biz Amanos’a gittik, o da Malatya’ya doğru yola çıktı. Tabii iletişimimiz devam ediyordu, çünkü Amanos ve Tolhildan birbirine bağlıydı. Bahar aylarında iki büyük eylem yapmışlardı. Bu eylemlerden sonra heval Aziz ve Şoreş şehit düştü. Heval Çekdar bu iki arkadaşın şehadetinden dolayı intikam almak için tekrar gidip eylem yapmıştı. Yani durmamıştı, eylem yapıyordu. Şehadet yaşandığında da intikam alıyordu düşmandan. Düşmanın yönelimi çok yoğundu.

Semsûr’da operasyon oluyor, arkadaşlar da çatışmaya giriyor. Bu çatışmada son nefeslerine kadar mücadele ediyorlar. Heval Çekdar ve heval Roşer birlikte şehit düşüyor. Arkadaşlar şehadetlerini bildirdiklerinde birebir tanıdığımız, birlikte pratik yürüttüğümüz için de çok etkilendim. Ki hala o etki var üzerimde.

Gerçekten zor bir durum. Özellikle Tolhildan eyaletindeki halkımızın heval Çekdar’ın unutmaması lazım. Heval Çekdar gibi şehit yoldaşlara bir söz verdik ve sözümüze sahip çıkacağız, onlara layık olacağız. Arkadaşların amacını ve hedefini başarıya ulaştıracağız. Tolhildan eyaletindeki halkımızın özellikle Semsûr halkımızın özellikle de heval Çekdar’ı tanıyanlar ona layık olmalı. Amaçlarına, hedeflerine özellikle de gençlerimiz sahip çıkmalı. O şehit yoldaşları yaşatmalılar.

Semsûr, Malatya, Maraş halkımız, oradaki gençler heval Çekdar gibi şehitlerimizi unutmamalı. Bu bizim vicdani sorumluluğumuzdur. Yoldaşları olarak zaten onlara verdiğimiz sözün gereğini yapacağız. En zorlu çatışmalarda birlikte kaldık, yaralı, aç, susuz anlarda birlikte kaldık. Bütün bunları asla unutmayacağız. Onların yaşamı mücadeleye olan bağlılığımızın güçlenmesine her zaman vesile olacaktır. Bu bağlılığımızın temel nedenleri o şehitlerimiz, o kahramanlarımızdır. Heval Çekdar için ne söylersem eksik kalır. Verdiğimiz söz temelinde şehitlerimizin yolunda yürümeye devam edeceğiz.”