İzmir Aliağa’daki HABAŞ Demir Fabrikası’nda kâr hırsı, işçi sağlığı ve iş güvenliği önlemlerinin alınmaması ve denetimsizlik nedeniyle göz göre göre yaşanan işçi katliamı, HABAŞ’ın İstanbul’daki fabrikası önünde protesto edildi. Mücadeleci sendikacılar, siyasi partiler ve gençlik örgütlerinin gerçekleştirdiği protestoda, iş cinayetlerinin patronların yanına kâr kalmasına tepki gösterildi. Polis ablukası altında yapılan eylemde, “HABAŞ’ın kasası işçi kanıyla dolu, hesap verecekler” yazılı pankart açıldı. Sık sık, “Çalışırken ölmek istemiyoruz”, “Hükümet izliyor, işçiler ölüyor”, “Katil HABAŞ, katil AKP”, “Kader değil bu bir cinayet” sloganları atıldı.

Eylemde konuşan Avukat Lütfi Sabri Batı, Aliağa HABAŞ Fabrikası’nın bulunduğu havzada her gün yaralanan, iş cinayetlerinde yaşamını yitiren madencilerin, metal, liman ve depo işçilerinin avukatlığını yaptığını belirtti. Dün patlamanın meydana geldiği HABAŞ’ın önüne heyetle gittiğini anlatan Batı, “Bu haddehanede işçiler çeliği eritme potalarına düşerek bin derece lavın içerisinde yanarak ölüyor. Bu yüzden de bugün işçiler teşhis edilir durumda değiller” dedi.

Bu haddehanede hemen hemen her ay bir işçinin iş cinayetinde yanarak öldüğünü, o yüzden de 20 yılda kaç ölüm olduğunun sayılmadığına dikkat çeken Batı, “Dönüp de bir Allah'ın kulu da buna engel olalım, bunu durdurmaya çalışalım demiyor. Niye demiyor? Çünkü burada siyasi bir arka plan var, İsrail'e çelik satacak kadar güçlü ilişkiler var. Bu güçlü ilişkileri kuran bir siyasi gerçeklik olduğu için hesap sorulamıyor. Biz bu arka plandaki ilişkileri dağıtmadıkça, taşeron düzenini yok ederek sarı sendikaları yere gömüp işçi sınıfının öz gücünü ortaya çıkaracak bir direniş mevziisi kurmadıkça, biz bu düzeni yenemeyiz” diye konuştu.

Umut-Sen Sözcüsü Murat Bostancı, HABAŞ'ta işçi katliamı yaşanırken iktidarın ve sarı sendikanın rahmet okumakla yetindiğini vurgulayarak, “Bir işçinin kardeşi kendini yaktı. Ne yapacaktı, adalet mi var? Bütün işçi cinayetleri patronların yanına kâr kalıyor. Susmayacağız, mücadeleyi yükselteceğiz” dedi.

Okunan basın açıklamasında ise “Bu sessizliği bozalım” çağrısı yapıldı. İşyerlerinde, fabrikalarda yaşanan her katliamın altında aşırı üretim, patronun kâr hırsı ve denetimsizliğin yattığının hatırlatıldığı açıklamada, “Özelleştirme ve taşeronla oluşan kölelik düzeni iktidar eliyle yasal güvence altına alınıyor. Güvenli çalışma yaşamını oluşturmakla yükümlü olan bakanlıklar, işyerlerini, madenleri, sahaları denetlemek yerine işçi sınıfına yönelik saldırıları kalıcı hale getirmek için yeni yasalar çıkarıyor. Yılın sonlarına yaklaştığımız bu günlerde İSİG Meclisi verilerine göre hayatını kaybeden en az 1930 işçiyle Türkiye işçi kıyımında rekora koşuyor” denildi.

Bu ülkede sermayenin işçinin kanıyla büyüdüğünün vurguladığı açıklamada, HABAŞ fabrikasında işçilerin payına ağır çalışma koşulları, 12 saatlik aşan mesailer düşerken, Forbes’te en zenginler listesinde 35. sırada yer HABAŞ patronu Mehmet Rüştü Başaran’ın payına ise milyarca servet düştüğüne işaret edildi. İş cinayetlerine seyirci kalan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Vedat Işıkhan’ın istifaya etmeye çağrıldığını açıklamada talepler şöyle sıraladı:

“-HABAŞ’ta yaşanan patlama ve işçi ölümleri tüm yönleriyle soruşturmalıdır. Delillerin karartılmasına, sorumluların korunmasına izin verilmemelidir. 

-İşçilerin yaşamını yitirmesine ve yaralanmasına neden olan ihmaller açığa çıkarılmalı; HABAŞ Patronu Mehmet Başaran başta olmak üzere katliamda sorumluluğu bulunan tüm kamu görevlileri hesap vermelidir.

-İşyerinde yetkili sendika Türk Metal, işçilerin yaşamını ve güvenliğini koruma sorumluluğunu yerine getirmedi; patronun çıkarları doğrultusunda hareket etmekten vazgeçmeli, yaşanan katliamda sorumluluğuyla yüzleşmelidir.

-İş cinayetlerine seyirci kalan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Vedat Işıkhan istifa etmelidir.

-Fabrikada ce Aliağa’daki bütün ağır sanayi tesislerinde bağımız, etkin ve sürekli işçi sağlığı ve güvenliği denetimleri gerçekleştirilmelidir.

- Taşeronlaşma ve güvencesiz çalışma düzenine son verilmeli; işçilerin insanca çalışma ve yaşama koşulları güvence altına alınmalıdır.

-İşçilerin örgütlenmesi ve üretimi durdurma hakkını kullanabilmesi güvence altına alınmalıdır.”