KNK Kadın Komisyonu,  Şengal Soykırımı’nın 12. yıldönümü vesilesiyle şu açıklamayı yaptı:

“Şengal Soykırımı’nın 12. yıldönümünde, kaybettiğimiz tüm Êzidî halkını saygıyla anıyoruz.

3 Ağustos 2014'te Şengal'de eş zamanlı olarak iki katliam yaşandı. Êzidîlerin fiziksel olarak yok edilmesini, Êzidî kadınlarına yönelik kadın katliamı yoluyla kültürel bir soykırımı hedeflendi. Êzidî kültürünün ve kimliğinin taşıyıcıları kadınlardı. Amaç sadece Êzidîleri fiziksel olarak yok etmek değil, onları yeryüzünden tamamen silmekti.

Binlerce yıldır süren direnişleriyle Êzidîler, kültür ve kimliğin taşıyıcıları olarak o bölgedeki Kürt kimliğinin gerçek özünü koruyabildiler. Bu nedenle Êzidî kadınları yüzyılın en vahşi saldırılarına maruz kaldılar. Êzidî kadınları kaçırıldı, tecavüze uğradı, işkence gördü ve köle pazarlarında satıldı. Binlerce kadın hala kayıp.

3 Ağustos 2014 soykırımı, DAİŞ'in himayesi altında gerçekleştirildi. Son günlerde, Şii-Sünni çatışması bahanesiyle Şengal çevresinde bir tehdit ortaya çıkıyor. Ancak bu öncelikle Şii veya Sünni İslam ile ilgili değil. Yeni stratejik hedefler çerçevesinde bölgenin kontrolünü ele geçirmekle ilgili.

Yüzyıllardır Êzidîler için kutsal bir yer olan Şengal, coğrafi olarak önemli bir sınır bölgesinde yer almaktadır. Kuzey, Güney ve Batı Kürdistan'ı birbirine bağlayan bir yerdir. Şengal ayrıca, Türk, Arap ve Fars yöneticileri arasında sık sık çatışmalara sahne olan Musul vilayetine de dahildir. Musul aynı zamanda küresel güçlerin gözetimi altında olan bir bölgedir.

Bugün Êzîdxan, küresel ve bölgesel güçler arasında jeo stratejik bir mücadelenin ortasında yer almaktadır.

Dahası, insani yardım sağlamanın dışında, soykırımı tanıyan hiçbir hükümet veya parlamento, Êzidîler için güvenli bir gelecek sağlamak üzere herhangi bir siyasi önlem almamıştır.

Ancak, Êzidî bölgesindeki kadın örgütleri ve sivil toplum tarafından yapılan talep, Irak'ın yasal çerçevesi içinde özerk statü verilmesidir. 

Şengal'de adaletin sağlanması için kayıp Êzidî kadınların bulunması ve katliamı kışkırtan ve gerçekleştirenlerin adalete teslim edilmesi gerekmektedir.

Birçok gücün Êzidîlere karşı soykırımı tanıması olumlu bir gelişme olsa da, ne yazık ki pratikte Êzidîlere yönelik tehditler ortadan kalkmamıştır. Soykırımı tanıyan hükümetler ve parlamentolar, Irak hükümeti aracılığıyla, Êzidîlerin Şengal'de özerklik kazanmalarını ve kendilerini koruyabilmelerini sağlamak için diplomatik ve siyasi teşvikte de rol oynamalıdır.

Êzidîlerin hem kendilerini savunabilmeleri hem de inançlarını ve kültürlerini özgürce yaşayabilmeleri için Şengal artık özerk bir bölge haline gelmelidir.

Êzidî kadınların korkusuz ve özgürce yaşayabilmeleri için Şengal artık özerk bir bölge haline gelmelidir.”