Barış Anneleri, geçtiğimiz günlerde barış talebiyle Ankara'ya giderek iki gün boyunca "Barış Nöbeti" tuttu. Meclis Başkanı Numan Kurtulmuş ile görüştükten sonra kentten ayrılan anneler, barış taleplerini yinelerken hapishanelerdeki siyasi tutsakların tahliye edilmesi çağrısında bulundu.

İki oğluhapishanede bulunan 76 yaşındaki Hatice Yakışır da ilerleyen yaşına ve sağlık sorunlarına rağmen barış talebini dile getirmek için Ankara'ya giden anneler arasındaydı. 76 yıllık yaşamına birçok kaybın yanı sıra mücadeleyi ve yaşam inadını sığdıran Hatice Yakışır, bugün günlerini kaybettiği yakınlarının fotoğraflarının bulunduğu çerçevelere bakarak geçiriyor.

“Her şeye rağmen barış” diyen Hatice Yakışır, “Çocuklarımın bu kapıdan girdiğini görmek istiyorum” sözleriyle barış sürecinin başarıya ulaşmasını ve hapishanedeki çocuklarına kavuşmayı beklediğini dile getiriyor.

KÖYLERİ YAKILDIKTAN SONRA SÜRGÜN EDİLDİ

Hatice Yakışır, 1994 yılında Çewlîg’in (Bingöl) Darahênî (Genç) ilçesine bağlı Xizginos mezrasının askerler tarafından yakılmasının ardından önce Darahênî’ye, ardından Amed merkeze taşınmak zorunda kaldı. Dokuz çocuk annesi Hatice Yakışır'ın eşi Mehmet Ali Yakışır, yakılan köyde kalan babasını ziyaret etmek isterken gözaltına alındı. Gözaltına alınmasının ardından kendisinden bir daha haber alınamadı.

Eşinin kaybedilmesinin ardından dokuz çocuğunu tek başına büyütmek zorunda kalan Hatice Yakışır, yaşadığı tüm zorluklara ve imkansızlıklara rağmen yaşam mücadelesini sürdürdü.

ÇATIŞMALARDA BİRÇOK YAKININI KAYBETTİ

Hatice Yakışır'ın oğlu Cûdî (Mehmet Yakışır), 1998 yılında gerillaya katıldı. 2018 yılında Karadeniz bölgesinde şehit düştü. Bir diğer oğlu Şervan (Yakup Yakışır) ise aynı yıl Efrîn'de işgale karşı yürütülen direniş sırasında, torunu Mahsum Gürkan da 2016’da Amed'in Sûr ilçesinde yaşanan özyönetim direnişi sürecinde şehit düştü.

OĞLUNUN TAHLİYESİ ÜÇ AY ERTELENDİ

Oğulları Orhan Yakışır ve Talip Yakışır'ın da tutsak olduğunu belirten Hatice Yakışır, 12 yıl hapis hükmü verilen ve Sincan Kapalı Hapishanesinde tutulan Orhan Yakışır'ın infazının üç kez ertelendiğini söyledi. İnfazı iki kez üçer ay, bir kez de dokuz ay ertelenen oğlunun bu nedenle tahliye edilmediğini belirten Hatice Yakışır, İzmir Aliağa'da bulunan oğlu Talip Yakışır'ın ise infazının şubat ayında sona ereceğini aktardı. Hatice Yakışır, hapishanelerde yaşanan hak ihlallerinin sona ermesi çağrısında bulundu.

'ÇOCUKLARIMIN BU KAPIDAN İÇERİ GİRMESİNİ İSTİYORUM'

Hatice Yakışır, yaşadıklarını şu sözlerle anlattı:

“Benim dokuz çocuğum var. 1994 yılında eşim faili meçhul bir şekilde katledildi. Köyümüz yakıldı, ardından Amed'e gelmek zorunda kaldık. Gitmediğimiz yer, çekmediğimiz şey kalmadı. Çok zorluk çektik. Bütün bu zorluklara rağmen çocuklarımı büyüttüm. İnsanların zekatlarıyla çocuklarımı büyüttüm. Bugün çocuklarımın hiçbiri yanımda değil. Kimi fotoğraf karesinde, kimi hapiste. Ben çocuklarımın yanımda, bu evde olmasını istiyorum. Bu kapıdan içeri girmelerini istiyorum.”

'HER ŞEY BARIŞ İÇİN...'

Yıllardır barış için mücadele ettiklerini belirten Hatice Yakışır, bu taleplerini dile getirmek amacıyla Ankara'ya giderek ‘Barış Nöbeti’ tuttuklarını söyledi. Hatice Yakışır, şunları ifade etti:

“Biz anneler olarak buradan kalkıp barış demek için Ankara'ya gittik. Hapishanelerin boşaltılması ve artık kimsenin gözyaşı dökmemesi için oraya gittim. Başkan özgür olmalı ve artık kimse yaşamını yitirmemeli. Bu savaş bir an önce durmalı. Ne gerilla ne de asker, artık kimse ölmesin. Barış olsun, insanlar evlerinde özgür ve huzurlu bir şekilde yaşasın. Buradan bin kilometre yol gidip döndük. Orada bizi gören, barış için geldiğimizi gören insanlar bize destek veriyordu. Bu ülkenin her yerinde barış isteyen, artık gözyaşı dökülmesini istemeyen milyonlarca insan var.”

'BU TOPRAKLAR BARIŞI GÖRMELİ'

Hatice Yakışır, yaşadığı acılara dikkat çekerek barış talebini şu sözlerle dile getirdi:

“Benim köyüm yakıldı, eşim faili meçhul cinayetlerde katledildi, iki çocuğumu kaybettim, ikisi hala hapiste. Bunları yaşayan bir anne olarak artık yeter diyorum. Sadece ben değil, bunları yaşayan binlerce anne de aynı şeyi istiyor. Biz barışı göremedik, artık torunlarımızın, çocuklarımızın barışı görmesini istiyorum. 76 yaşındayım, bu halimle kalkıp Ankara'ya gittim. Bu topraklar artık barışı görmeli.”