Sonuç bildirgesine göre 11-12 Temmuz’da Ankara’da toplanan Parti Meclisi; “emperyalist-kapitalist sistemin yarattığı savaşların, çok boyutlu krizlerin ve otoriterleşme eğilimlerinin keskinleştiği tarihsel bir dönemde Türkiye’de ve bölgemizde yaşanan siyasal gelişmeleri, Kürt sorununun demokratik ve barışçıl çözümüne ilişkin süreci, uluslararası alanda yaygınlaşan savaş politikalarını ve partimizin önümüzdeki döneme ilişkin siyasal görevlerini kapsamlı biçimde” değerlendirdi.

AĞUSTOS KONFERANSI VE EYLÜL KONGRESİ

Bildirgede devamla şunlar ifade edildi: “Parti Meclisimiz ayrıca 22-23 Ağustos tarihlerinde gerçekleştireceğimiz Parti Konferansımız ile 20 Eylül’de düzenleyeceğimiz 5. Büyük Olağan Kongremizin siyasal perspektifini ele almış; barışın, demokrasinin, eşitliğin, özgürlüğün ve toplumsal adalet mücadelesinin büyütülmesine ilişkin temel yönelimleri karar altına almıştır.

TÜRKİYE EN KRİTİK SİYASAL EŞİKLERDEN BİRİNDE

Türkiye, Cumhuriyet tarihinin en kritik siyasal eşiklerinden birindedir. Bir tarafta onlarca yıl süren çatışmaların ardından demokratik çözümün önünü açabilecek tarihsel bir fırsat bulunmaktadır. Diğer tarafta ise savaş siyasetinden beslenen, hukuku araçsallaştıran, toplumsal kutuplaşmayı derinleştiren ve demokratik siyaseti daraltan otoriter yönetim anlayışı tahkim edilmektedir. Bu iki yönelim aynı anda sürdürülemez. Kalıcı barışın yolu demokratikleşmeden, demokratikleşmenin yolu ise cesur siyasal adımlardan geçmektedir.

ANKARA, GEÇEN BİR YILDA TARİHSEL SORUMLULUĞUNU YERİNE GETİRMEDİ

PKK’nin silahlı mücadeleyi sonlandırma ve kendini feshetme kararının ardından, 11 Temmuz 2025 tarihinde Barış ve Demokratik Toplum Grubu tarafından gerçekleştirilen silah yakma töreni, demokratik siyasetin esas alındığının güçlü simgesel göstergelerinden biri olmuş; Türkiye’nin yakın tarihindeki en önemli siyasal dönüm noktalarından biri olarak toplumun geniş kesimlerinde barışa ilişkin güçlü bir umut yaratmıştır. Bir yıl önce atılan bu adım, demokratik siyasetin çözüm üretme kapasitesine duyulan inancı büyütmüş, toplumsal barışa yönelik yeni bir iklim oluşturmuştur. Ancak aradan geçen bir yıl içinde siyasal iktidarın gerekli demokratik ve hukuki adımları atmaması, bu tarihsel fırsatın gerektirdiği sorumluluğun yerine getirilmediğini göstermektedir. Sürecin hukuki güvenceden yoksun bırakılması, demokratikleşmeye ilişkin düzenlemelerin sürekli ertelenmesi ve toplumsal beklentilerin belirsizlik içinde bırakılması, toplumdaki güven duygusunu sarsmaktadır.

SÜREKLİ ERTELEME, GÜVEN AÇISINDAN CİDDİ RİSKLER YARATIYOR

Barışın kalıcılaşması yalnızca çatışmaların sona ermesiyle değil, demokratik hukuk düzeninin inşa edilmesiyle mümkündür. Türkiye Büyük Millet Meclisi bünyesinde kurulan komisyonun hazırladığı rapor kapsamlı yasal düzenlemelerin gerekliliğine dikkat çekmiş olmasına rağmen aylar geçmesine karşın çerçeve yasa hazırlanmamış, gerekli hukuki düzenlemeler hayata geçirilmemiştir. Barışa ilişkin toplumsal beklentinin sürekli ertelenmesi ve belirsizlik içinde bırakılması, sürece duyulan güven açısından ciddi riskler yaratmaktadır. Demokratik çözüm iradesi somut hukuki adımlarla güçlendirilmelidir.

ÇERÇEVE YASA, DAR VE SINIRLI OLMAMALI

Hazırlanacak çerçeve yasa, dar kapsamlı ve sınırlı düzenlemelerden ibaret olmamalıdır. Demokratik toplumun kök hücresini oluşturacak bu yasa; silahsızlanma sürecini, güvenli ve onurlu geri dönüşleri, demokratik siyasal katılımı ve temel hak ve özgürlüklerin güvencelerini aynı bütünlük içinde ele alan, kategorik ayrımlar yaratmayan, kapsayıcı ve bütünlüklü bir yasa niteliği taşımalıdır. Böyle bir düzenleme, yalnızca bugünün sorunlarına çözüm üretmekle kalmayacak; eşit yurttaşlık temelinde ortak yaşamı güçlendirerek geleceğin demokratik Türkiye’sine de kapı açacaktır.

ABDULLAH ÖCALAN’IN ETKİN ÇALIŞMA KOŞULLARI SAĞLANMALI

Diğer yandan sürecin ilerleyebilmesi için Sayın Abdullah Öcalan’ın baş müzakereci olarak etkin bir biçimde çalışabileceği ve iletişim kurabileceği koşulların bir an önce sağlanması vazgeçilmez önemdedir. Yaklaşık elli gündür devam eden tecrit ve yasa taslağının muhataplarıyla paylaşılmaması sürecin gereklerine kesinlikle uymamaktadır.

BARIŞ SÜRECİ, DAR BİR GÜVENLİK BAŞLIĞI DEĞİLDİR

Barış süreci, yalnızca çatışmaların sona ermesini ifade eden dar bir güvenlik başlığı değildir. Kalıcı ve onurlu bir barış; demokratik siyaset üzerindeki bütün vesayet mekanizmalarının kaldırılmasını, kayyım rejiminin son bulmasını, seçilmiş iradeye yönelik müdahalelerin sona ermesini, ifade ve örgütlenme özgürlüğünün güvence altına alınmasını, anadili başta olmak üzere temel hakların eksiksiz biçimde tanınmasını ve eşit yurttaşlık ilkesinin yaşamın bütün alanlarında hayata geçirilmesini gerekli kılmaktadır.

BARIŞI VE DEMOKRASİYİ ORTAK BİR MÜCADELE ZEMİNİNDE BULUŞTURMAK

İçinden geçtiğimiz dönem, yalnızca savaşların ve demokratik haklara yönelik saldırıların değil, aynı zamanda ekolojik yıkımın da ağırlaştığı tarihsel bir dönemdir. Doğa, yaşam alanları ve ortak varlıklarımız; büyük enerji, maden ve inşaat projeleri ile sermayenin sınırsız kâr arayışı uğruna geri dönülmez biçimde tahrip edilmekte, mülksüzleştirme politikalarıyla köylüler ve küçük üreticileri yaşam alanlarından kopartılmaktadır. Ekolojik yıkımın ulaştığı boyut, yaşamın temel unsurlarını tehdit eden bir kırım niteliği kazanmaktadır. İklim krizinin etkileri ise yoksulları, kadınları, çocukları, engellileri, küçük üreticileri ve diğer kırılgan toplumsal kesimleri çok daha ağır biçimde etkileyerek mevcut eşitsizlikleri derinleştirmektedir. Bu nedenle ekolojik yıkıma, iklim krizine, talan ve mülksüzleştirme politikalarına karşı köylerden kentlere uzanan güçlü bir toplumsal direniş hattını örmek; iklim adaletini, doğa savunusunu, barışı ve demokrasiyi ortak bir mücadele zemininde buluşturmak yaşamsal bir sorumluluktur.

KURUCU İRADE

Öte yandan erkek egemen kapitalist sistem; savaşları, otoriterleşmeyi, yoksulluğu, kadın düşmanlığını ve LGBTİ+ karşıtı nefret siyasetini birbirini besleyen bir bütün olarak yeniden üretmektedir. Derinleşen ekonomik kriz, bakım emeğinin görünmezleştirilmesi, güvencesiz çalışma biçimlerinin yaygınlaşması ve sosyal hakların tasfiyesi en ağır biçimde kadınların yaşamını etkilemektedir. Kadınların yaşam hakkını hedef alan erkek şiddeti ve cezasızlık politikaları, toplumsal cinsiyet eşitliğine yönelik sistematik saldırılar ve kadınların kamusal yaşamdan dışlanmasını amaçlayan politikalar demokratik toplumun inşasının önündeki en büyük engellerden biridir. Demokratik, özgür ve eşit bir yaşam; kadınların eşit temsili, örgütlü mücadelesi ve kurucu iradesi olmadan mümkün değildir. Bu nedenle kadın özgürlük mücadelesini demokratik toplum mücadelesinin ayrılmaz bir parçası olarak görüyor; kadınların öncülüğünde yükselen eşitlik, özgürlük ve barış mücadelesini büyütme kararlılığımızı bir kez daha vurguluyoruz.

NATO ZİRVESİ VE SİLAHLARA AYRILAN KAYNAKLAR…

7-8 Temmuz tarihlerinde Ankara’da gerçekleştirilen NATO Zirvesi, uluslararası sistemin giderek daha fazla militarizm ekseninde yeniden şekillendirildiğini, uluslararası sorunlara askeri yöntemlerle çözüm arayan anlayışın güç kazandığını bir kez daha ortaya koymuştur.

Zirvede NATO üyesi ülkelerin savunma harcamalarının kademeli olarak milli gelirin yüzde 5’ine çıkarılması yönünde ortaya konulan hedef yalnızca askeri bir tercih değildir. Bu karar; eğitimden sağlığa, sosyal güvenlikten afetlere, tarımdan kamusal yatırımlara kadar toplumun ortak ihtiyaçlarına ayrılması gereken kaynakların giderek daha büyük bölümünün savaş ekonomisine aktarılması anlamına gelmektedir. Silah tekellerinin kârlarını büyüten bu anlayış, emekçilerin daha fazla yoksullaşmasına, sosyal hakların budanmasına ve yeni kemer sıkma politikalarının hayata geçirilmesine hizmet edecektir. Türkiye’nin içinde bulunduğu ağır ekonomik kriz düşünüldüğünde bu tercihin sonuçları çok daha yakıcı olacaktır. Milyonlarca emekçi açlık ve yoksulluk sınırında yaşam mücadelesi verirken, emekliler insanca yaşam koşullarından her geçen gün daha fazla uzaklaşırken, gençler geleceksizlikle karşı karşıya bırakılırken kamu kaynaklarının savaş politikalarına tahsis edilmesi kabul edilemez. Halkın vergileri silahlanmaya değil; eğitime, sağlığa, konuta, istihdama, sosyal adalete ve geleceğe ayrılmalıdır.

Ankara’da gerçekleştirilen NATO Zirvesi’nin bir başka yüzü ise içeride uygulanan baskı politikaları olmuştur. Zirve öncesinde ve zirve boyunca Ankara başta olmak üzere birçok kentte sosyalistlere, gazetecilere, sendikacılara, gençlik örgütlerine, barış savunucularına ve demokrasi güçlerine yönelik operasyonlar düzenlenmiş; çok sayıda kişi gözaltına alınmış ve tutuklanmıştır. Toplantı ve gösteri yürüyüşü hakkı fiilen ortadan kaldırılmış, başkent günlerce yoğun güvenlik tedbirleri altında olağanüstü yönetim anlayışıyla idare edilmiştir. Demokratik hak ve özgürlüklerin askıya alınması hiçbir güvenlik gerekçesiyle meşrulaştırılamaz.

Türkiye’de kurumsallaşan otoriter siyasal düzen, muhalefeti sistemli biçimde baskı altına alırken toplumsal sorunları da çözümsüzlüğe mahkûm etmektedir. Yargının siyasal müdahalelerin aracı olarak kullanılması, seçilmiş belediye yönetimlerine yönelik operasyonlar, kayyım uygulamaları, ifade özgürlüğünü hedef alan soruşturmalar, gazetecilere, siyasetçilere, sendikacılara ve hak savunucularına dönük sistematik baskılar demokratik yaşamı ağır biçimde tahrip etmektedir. Demokratik siyasetin alanı daraldıkça toplumsal kutuplaşma derinleşmekte, hukuka duyulan güven zayıflamakta ve ülkenin geleceği zarar görmektedir.

DEM PARTİ’NİN TARİHSEL SORUMLULUĞU ARTTI

Böylesi bir siyasal tabloda demokratik siyaseti büyütme sorumluluğu her zamankinden daha yakıcı hale gelirken DEM Parti’nin tarihsel sorumluluğu da artmıştır. Önümüzdeki dönem; Türkiye’nin demokratik geleceğine ilişkin iddiamızı güçlendireceğimiz, toplumsal muhalefetin ortak zeminlerini genişleteceğimiz ve eşit, özgür, demokratik bir yaşam talebini daha güçlü biçimde siyaset sahnesine taşıyacağımız yeni bir mücadele dönemidir. Bu doğrultuda gerçekleştireceğimiz Parti Konferansı ve 5. Büyük Olağan Kongremiz; bir yandan dönemin ihtiyaçlarına uygun örgütsel yenilenmeyi hedeflerken, diğer yandan Türkiye’nin demokrasi, barış ve toplumsal özgürlük mücadelesine yeni bir yön ve güç kazandıracaktır.

Mücadele birikim ve deneyimimizi halkların, birbirinden farklı inanç gruplarının, emekçilerin, emeklilerin, kadınların, gençlerin, engellilerin, LGBTİ+’ların ve bütün demokrasi güçlerinin ortak geleceğe dair iradesiyle buluşturarak; örgütlülüğümüzü büyüterek, toplumsal dayanışmayı güçlendirerek yolumuza devam devam edeceğiz. Baskının, umutsuzluğun ve geleceksizlik duygusunun yaygınlaştırılmaya çalışıldığı bir dönemde umudu büyütecek olan örgütlü toplumsal mücadeledir.

Biz, geleceğin bugünden kurulacağına inanıyor; bu tarihsel yürüyüşü halklarımızla omuz omuza büyütmeye kararlılıkla devam ediyoruz.

Umut bizde, irade bizde, gelecek bizdedir.

“Belli ki dağların,

denizlerin ve göllerin

üzerinden sıyrılıp

gelmektedir seher

Belli ki yakındır doğayı ve hayatı sarsacak

saat!”

Bu tarihsel yürüyüşte gerek yaşamı gerek sözüyle unutulmaz katkılar sunan büyük sosyalist devrimci şair Ahmet Telli’yi sevgi, saygı ve minnetle anıyoruz.”