GÖRÜNTÜLÜ

Kezban Doğan: Kadın cinayetlerine karşı toplumsal mücadele şart

YJK-E Dönem Sözcüsü Kezban Doğan, Almanya’da 1 Kasım’dan 8 Mart’a kadar sürecek çalışmalar kapsamında tüm toplumu kadın cinayetlerine karşı mücadeleye çağırdı.

KEZBAN DOĞAN

Almanya’da 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü kapsamında çalışmalar sürerken, Kürt Kadın Hareketi de kadın kırımına karşı toplumsal mücadeleyi büyütmek amacıyla yeni bir hamle başlattı. 1 Kasım’dan 8 Mart’a kadar sürecek hazırlık sürecinde eğitim, seminer, panel, eylem ve etkinliklerle toplumun farklı kesimlerine ulaşılması hedefleniyor.

Almanya Kürt Kadınlar Birliği (YJK-E) Dönem Sözcüsü Kezban Doğan, kadın cinayetlerinin yalnızca bireysel suçlar üzerinden değerlendirilmesinin sorunun temel nedenlerini görünmez kıldığını belirterek, Almanya’da yaşanan kadın cinayetlerinden mülteci kadınların karşılaştığı sorunlara, devlet politikalarından erkek egemen zihniyete kadar birçok başlıkta değerlendirmelerde bulundu.

‘KADIN CİNAYETLERİNİN GERÇEK BİLANÇOSU AÇIKLANMIYOR’ 

Kadın cinayetlerine ilişkin istatistiklerin bütünlüklü biçimde açıklanmamasının önemli bir sorun olduğunu belirten Kezban Doğan, devletlerin savaş, afet ve ekonomik krizlerde günlük bilançolar oluşturduğunu, ancak kadın cinayetlerinde aynı yaklaşımın gösterilmediğini söyledi. Bunun toplumsal tepkiyi önlemeye yönelik bir politika olduğunu ifade eden Kezban Doğan, şöyle konuştu:

“Almanya'da açıklanan veriler, yani istatistikler, öylesine istatistikler değil. Hatta en büyük sorunlardan biri de bu. Dünyada bir savaş yaşandığında o ülkenin günlük savaş bilançosu tutulur. Bir afet meydana geldiğinde, resmi rakamlar olmasa bile bir bilanço oluşturulur. Yine herhangi bir enflasyon ya da başka bir ekonomik sorun yaşandığında da bir bilanço vardır.

Fakat maalesef kadın katliamlarında bu istatistiklere, bu bilançolara ulaşamıyoruz. Bunu aslında devletlerin, yani ulus devletlerin bir politikası olarak değerlendirebiliriz. Hatta diyebiliriz ki kesinlikle böyledir. Çünkü bir rakam açıklandığında toplumda bir tepki, bir refleks ortaya çıkıyor. Toplam rakamların verilmemesinin nedeni de bence bu toplumsal refleksi önlemektir.

Birleşmiş Milletler dünyada her beş dakikada bir kadının öldürüldüğünü söylüyor. Bunu zihinsel olarak matematiğe döktüğümüzde, beş dakikada bir kadının öldürülmesinin 24 saat içerisinde nasıl bir bilançoya karşılık geldiğini gözümüzün önüne getirebiliriz. Bu istatistiklerin bütünlüklü biçimde verilmemesi de bence toplumun bu gerçek karşısında göstereceği refleksi önlemek içindir.”

Almanya'daki kadın cinayetlerine ilişkin açıklanan verilere de dikkat çeken Kezban Doğan, 2026’nın ekim ayına kadar bazı kaynaklarda 105, bazılarında ise 108 kadın cinayeti vakasıyla karşılaşıldığını belirtti. Kasım ayında da iki kadının katledildiğini söyleyen Kezban Doğan, “Bunlardan biri sığınma evinde kalan yabancı bir kadın, diğeri ise yine farklı koşullarda yaşamını yitiren bir kadın. Bu da aslında devletin politikasını gösteriyor. Bence bu meseleyi biraz daha derinlikli irdelememiz gerekiyor” dedi.

Kezban Doğan, Almanya'da son altı yılda yaşanan kadın cinayetlerinin de kapsamlı biçimde incelenmesi gerektiğini belirterek, intihar olarak kayıtlara geçirilen ölümlerin ve kadına yönelik şiddetin diğer boyutlarının da bu tartışmaya dahil edilmesi gerektiğini vurguladı.

‘KORONA DÖNEMİNDE KADINA YÖNELİK ŞİDDET ARTTI’ 

Korona döneminde kadına yönelik şiddetin ciddi biçimde arttığını, kadın sığınma evlerinde yer kalmadığını hatırlatan Kezban Doğan, dönemin devlet yetkililerinin şiddeti erkeklerin yaşadığı psikolojik sorunlarla açıklamasını da eleştirerek, şöyle devam etti:

“O dönemde kadına yönelik şiddet aşırı derecede artmıştı. Almanya'daki kadın sığınma evlerinde yer kalmamıştı. Bunun nedeni yalnızca sığınma evlerinin sayısının az olması değildi; aynı zamanda aşırı bir yüklenme yaşanıyordu. Buna karşılık devlet yetkililerinin, özellikle içişleri bakanlarının ve diğer bakanların parlamentoda yaptıkları açıklamalara baktığımızda, erkeklerin bir buhran yaşadığı, depresyon sürecinden geçtiği ve bundan dolayı ev içi şiddete yöneldiği söyleniyordu.

Aslında bunu o dönemde çok daha derinlikli irdelememiz gerekiyordu. Ancak maalesef meselenin özüne inemedik, yeterince izleyemedik. 2020'den günümüze kadar baktığımızda, savaş bilançolarında olduğu gibi kadın cinayetlerine ve kadına yönelik şiddete ilişkin istatistiklerin de bütünlüklü ve resmi biçimde elimize geçmesi durumunda karşımızda çok daha büyük bir rakam ve tablo göreceğiz. Bunun hem psikolojik hem de toplumsal boyutunu incelememiz gerekiyor. O dönemde bunu yeterince yapamadık ama bugün yapmak zorundayız.”

‘KADINLAR GÖÇ YOLLARINDA DA ŞİDDETLE KARŞILAŞIYOR’ 

Almanya’da özelikle katledilen kadınların yüzde 10’nün Kürt kadınlardan oluştuğu konusuna da değinen Kezban Doğan, Kürt kadınlarının Avrupa'ya geliş süreçlerinin de erkeklerin göç hikayelerinden farklı olduğunu vurgulayarak, kadınların kendi topraklarında devlet, egemen güçler, aile, aşiret ve yakın çevre içerisinde çok yönlü baskılarla karşı karşıya kaldığını söyledi.

Kadınların Avrupa'ya bir kurtuluş alanı olarak değil, baskı, işkence, gözaltı ve hayati tehlikeler nedeniyle sığınmak zorunda kaldıklarını ifade eden Kezban Doğan, göç yollarında da tecavüz, şiddet ve fuhuşa zorlanma gibi ağır sorunlar yaşandığını belirterek şunları söyledi:

“Kürt kadınları yaşadıkları ülkelerde, kendi topraklarında zaten egemen güçlerle, sömürgeci politikalarla ve devletle sorun yaşıyordu. Bunun yanında aileyle, aşiretle ve toplumla sorunları vardı. Üçüncü olarak da kendi dar ailesinde, yani en yakın çevresinde; evladıyla, eşiyle, kardeşiyle, babasıyla sorunlar yaşıyordu.

Kadınlar Avrupa'ya bir kurtuluş alanı olarak değil; maruz kaldıkları baskılar, işkenceler, gözaltılar ve hayati tehlikeler nedeniyle sığınmak zorunda kaldılar. Ancak Avrupa'ya sığınmadan önce de bir yol güzergahı, bir geliş hikayesi var. Erkeklere göç yolculuklarını sorduğunuzda, onların anlattıkları biraz daha fiziksel zorluklar ve maddi sıkıntılar üzerinden şekilleniyor. Ancak kadınların yaşadıklarına baktığımızda tecavüz, şiddet, fuhuşa yönlendirilme ve bunlar gibi birçok ağır sorunla karşılaştıklarını görüyoruz. Almanya'ya ulaşabilen kadınlar açısından da bu yolculukların ağır sonuçları var. Çünkü kadınların birçoğu o yollarda maalesef fuhuş çetelerinin eline düşüyor ya da katlediliyor. Üstelik onların da isimleri ve kimlikleri ortadan kayboluyor; akıbetleri bilinmiyor.”

Almanya'ya ulaştıktan sonra da kadınların sorunlarının sona ermediğini, bu kez mülteci kamplarında yeni bir şiddet ve baskı ortamıyla karşı karşıya kaldıklarını söyleyen Kezban Doğan, kadınların psikolojik, maddi, sağlık ve eğitim ihtiyaçlarının yeterince karşılanmadığına dikkat çekerek şunları aktardı:

“Almanya'ya geldikten sonra ise bu defa mülteci kamplarında aynı sorunlar başlıyor. Zaten devlet seni kendi açısından bir yük olarak görüyor. Oysa Alman devletinin de imzaladığı uluslararası sözleşmelerin birçoğuna göre, ülkesine mülteci olarak göç eden insanların psikolojik, maddi, sağlık ve eğitim sorunlarının çözülmesi gerekiyor. Fakat tam tersi yaşanıyor.

Son on yıllık sürece, özellikle Rojava süreciyle başlayan döneme bakarsak, 2014 sonrasını ele almak bile bize bunun en büyük örneklerinden birini gösteriyor. Kadınlar artık bir an önce kurtulmak, kendilerine yük olarak dayatılan koşullardan uzaklaşmak istiyor. Ancak orada da yine aynı şekilde fuhuş çetelerinin eline düşürülüyor, uyuşturucuya mecbur bırakılıyorlar. Hayatlarını idame ettirebilmek için yaşadıkları bütün psikolojik sorunları içlerine gömerek toplumda kendilerine bir yer edinmeye çalışıyorlar.”

Mülteci kamplarında terapi merkezlerinin bulunmadığını, psikolog ve pedagog desteğinin yetersiz olduğunu belirten Kezban Doğan, kadınların haklarını ve başvurabilecekleri destek mekanizmalarını bilmemesinin de sorunları ağırlaştırdığını söyleyerek şu tespitlerde bulundu:

“Terapi merkezleri bulunmuyor, psikologlar ve pedagoglar götürülmüyor. Aslında orada bir tür açık cezaevi hayatı yaşıyorsun. Bunun tek farkı, komşularınla birlikte yaşamaman ya da doğrudan fiziksel işkenceye maruz kalmaman. Fakat burada aynı zamanda psikolojik ve ekonomik işkenceye, şiddete maruz kalıyorsun. Kadınların birçoğu, yaşadıkları koşulları ve haklarını yeterince bilmedikleri için nereye başvuracağını, kimin kendilerini destekleyeceğini, kimlerle dayanışma kurabileceğini bilmiyor. Bu nedenle maalesef yanlış yönelimleri de olabiliyor. Devlet de özellikle kadınları bu yönlere sevk ediyor.”

‘ERKEK KENDİ İKTİDARINI KADIN ÜZERİNDE KURUYOR’ 

Göçmen ve mülteci olmanın getirdiği koşulların kadınların yaşadığı sorunları daha da ağırlaştırdığını ifade eden Kezban Doğan, ırkçılık ve ayrımcılığın yanı sıra Kürt toplumundaki erkek egemen ilişkilerin de sorgulanması gerektiğine işaret ederek şunları ifade etti:

“Şimdi bir de Kürt toplumundaki erkeklerin durumuna bakmak gerekiyor. Çünkü artık burada bir göçmensin, bir mültecisin ve sana dayatılan başka koşullar var. İnsan olarak görülmüyorsun. Zaten ırkçılık almış başını gidiyor. Kadınlar bütün bunların içerisinde, düştükleri kapanın içinde bir kez daha ağır koşullarla karşı karşıya kalıyor. Burada maalesef Önder Apo'nun söylediği bir gerçek var: Kürt erkeği devletin kölesidir, Kürt kadını ise kölenin kölesidir. Kürt erkeği de kendi iktidarını maalesef kadının üzerinde kuruyor. Yaşadığı bütün buhranları ve sorunları kadına şiddet uygulayarak, kadını öldürerek, kadına kıyarak dışa vuruyor. Aslında bu şekilde kendi geleceğini de öldürüyor. Fakat bunun farkında mı? Sanmıyorum. Farkında olsaydı, bu konuda bir farkındalık yaratılmış olsaydı, şu anda biz bunları konuşuyor olmayacaktık.”

'KADIN KIRIMI TOPLUMSAL BİR SORUNDUR'

Kadın kırımı ve kadına yönelik şiddetin aslında toplumsal bir sorun olduğunu belirten Kezban Doğan, “Bu sorun ne yalnızca kadının ne de yalnızca erkeğin sorunudur. Toplum sadece bir cinsten oluşmuyorsa, bu sorunun çözümü de iki cinsin toplamının demokratikleştirilmesiyle, her iki cinsin de bu farkındalığı yakalamasıyla mümkündür. İnsanlara yaşamlarını nasıl daha huzurlu, sakin, mutlu ve sevinç içerisinde sürdürebileceklerini göstermek gerekiyor. Ancak bu şekilde bir değişim ve dönüşüm sağlanabilir” dedi.

Kadın cinayetlerinde yalnızca fiziksel şiddeti uygulayan kişinin değil, o zihniyeti üreten sistemin de sorgulanması gerektiğini söyleyen Kezban Doğan, kadınların şiddet ortamından çıkış yolu bulmakta ve destek mekanizmalarına ulaşmakta zorlandığını kaydederek, “Halk olarak bizim çoğu zaman baktığımız yer şurası: Bıçak kimin elindeyse katil odur. Ancak zihniyetin kendisine yönelik bir sorgulama yok. Politik olarak da bir sorgulama yapılmıyor. O zihniyeti sorgulamak, o erkeğe bu anlayışı veren, önüne o yolları döşeyen, onu kadına yönelten ve kadına şiddet uygulamasına neden olan sistemi sorgulamak gerekiyor. Fakat kadınlar, bu şiddet ortamından çıkış yolu bulmakta zorlanıyor. Destek mekanizmalarına ulaşamıyor ve çoğu zaman bu koşulların içerisinde çaresiz bırakılıyor” diye konuştu.

‘SIĞINMA EVLERİNDEKİ KOŞULLAR KADINLARI ZORLUYOR’

Almanya'daki kadın sığınma evlerinde çocuklarıyla birlikte güvenli bir alana ulaşmaya çalışan kadınların karşılaştığı sorunlara da dikkat çeken Kezban Doğan, özellikle erkek çocuklara ilişkin yaş sınırının annelerin kararlarını zorlaştırdığını söyleyerek şunları belirtti:

“Diyelim ki bir kadın çıkış yolu buldu, ancak çocuklu bir anne. Bu defa da sığınma evlerinin koşullarına uygun olması gerekiyor. Örneğin, 12 yaşındaki erkek çocuğunu kendisiyle birlikte kadın sığınma evine götüremiyor. Aynı zamanda biliyorsunuz, annenin duyguları da maalesef bu tür durumlarda onun hareket etmesinin önüne geçebiliyor. Çünkü anneler bu süreçte daha çok duygusal hareket ediyor.

Bunun dışında; diyelim ki başvurusu kabul edildi. Erkek çocuklar için 11 yaş sınırı uygulanıyor, kız çocukları içinse yaş fark etmiyor. Devlet normalde kadının yerini gizli tutuyor. Ancak erkek ne yapıyor? Jugendamt denilen bir kurum var. Bu kuruma giderek çocuklarının psikolojik sorunları olduğunu, çocuklarını göremediğini ve onları görmek istediğini söylüyor. Bu kurum da onun başvurusu ve talepleri doğrultusunda kadının yerini eşine bildirebiliyor. Yani aslında kadının öldürülmesi için yolları döşüyor, bütün yol ve yordamı erkeğin eline veriyor.”

'İSTANBUL SÖZLEŞMESİ'NİN YÜKÜMLÜLÜKLERİ YERİNE GETİRİLMİYOR'

Almanya'nın İstanbul Sözleşmesi'ni imzalayan ilk ülkelerden biri olduğunu hatırlatan Kezban Doğan, aradan geçen yıllara rağmen sözleşmenin yükümlülüklerinin hayata geçirilmediğini belirtti. Kadın cinayetleri ve şiddet karşısında verilen cezaların yetersiz kaldığını söyleyen Kezban Doğan, şu değerlendirmelerde bulundu:

“Almanya'da İstanbul Sözleşmesi var. Almanya, bu sözleşmeyi imzalayan ilk ülkelerden biri. Ancak İstanbul Sözleşmesi'nin imzalanmasının üzerinden yıllar geçti. Buna rağmen sözleşmede yer alan yükümlülükler ve koşullar, bugün hâlâ Almanya'da federal parlamentonun dışındaki eyalet parlamentolarında yeni yeni tartışılıyor. Sözleşmenin imzalandığı tarihten bugüne kadar Almanya'da kaç kadın katledilmiş, kaç kadın şiddete maruz kalmış? Bunlara bakmak gerekiyor.

Yine verilen cezalara baktığımızda çok ağır cezalarla karşılaşmıyoruz. Aksine, oldukça hafifletici cezalar veriliyor. Hatta katile neredeyse onu okşarcasına cezalar uygulanıyor. Böyle bir boşluk ortaya çıktığında, bir erkeğin canı sıkıldığında ya da kendi sorunlarını çözemediğinde doğrudan kadına kıymaya, kadın kırımına yönelmesi veya çocuklara şiddet uygulaması mümkün hale geliyor. Bir de şiddetin tanımına bakalım. Eskiden şiddeti, fiziksel şiddet, cinsel şiddet ve psikolojik şiddet olarak anlatırdık. Ancak bugün şiddetin boyutları ve çeşitleri binleri aşmış durumda. Kadınlar, işte bu yasal ve toplumsal boşlukların içerisinde katlediliyor.”

Fransa'da feminist-sosyalist hareketlerin öncülüğünde yürütülen mücadeleyi de örnek gösteren Kezban Doğan, parlamentodan geçen Bütünsellik Yasası'nın benzerinin Almanya'da da hayata geçirilmesi gerektiğini dile getirerek şunları vurguladı:

“Hiçbir kadın kurumu, hiçbir siyasi parti ya da sivil toplum kuruluşu bu meselenin üzerinde yeterince durmuyor. Aslında burada başka ülkelerdeki mücadele örneklerine de bakmak gerekiyor. Örneğin Fransa'da yıllardır bu konuda büyük bir mücadele yürütülüyor. Bu mücadelenin başını da feminist hareketler çekiyor. Sosyalist kadınların öncülüğünde yürütülen bu mücadeleyle, bu yasa tasarısı parlamentodan geçti. Fransa'da 'Bütünsellik Yasası' olarak geçti. Şimdi, bu yasanın aynısı neden Almanya'da olmasın?”

Kadınları katleden kişilerin psikolojik sorunları olduğu gerekçesiyle kısa süre sonra serbest bırakılmasını da eleştiren Kezban Doğan, bu uygulamaların kadınların yaşam hakkını korumakta yetersiz kaldığına işaret ederek, “Diyorlar ya, hafif cezalar yerine devletin katile karşı tavır ve duruş göstermesi gerekiyor. Bir de çabuk serbest bırakma meselesi var. Bu da neye dayanıyor? Boşluklar çok fazla. İşte, 'Psikolojik sorunları var' deniliyor. Bu nedenle psikiyatri kliniği devreye giriyor. Ancak o psikiyatri kliniği de kişiyi en fazla üç dört ay yanında tutuyor. Sonra, evde rahat rahat tedavi amaçlı ilaçlarını kullanabileceğini söylüyor. Katil, ölümüne neden olduğu insanın ardından elini kolunu sallaya sallaya dışarıda dolaşabiliyor” dedi.

1 KASIM-8 MART ARASI HAMLE SÜRECİ

Kadın kırımının yalnızca bireysel şiddet olarak ele alınamayacağını, toplumsal ve siyasal boyutlarıyla birlikte değerlendirilmesi gerektiğini belirten Kezban Doğan, bu amaçla Almanya'da yeni bir hamle başlattıklarını söyledi.

Almanya Kürt Kadınlar Birliği ve Almanya Demokratik Toplum Birliği (KON-MED) ile birlikte başlatılan hamlenin 1 Kasım-8 Mart arasındaki döneminin bir hazırlık süreci olduğunu belirten Kezban Doğan, “Biz, Almanya Kürt Kadın Hareketi ve KON-MED'in beraber başlattığı bir hamleyle 1 Kasım'dan 8 Mart'a kadar bir süre belirledik. Ancak bu süre, hamlenin sona ereceği anlamına gelmiyor. Yani hamle 8 Mart'ta bitecek demek değil. Tam tersine, 1 Kasım ile 8 Mart arasındaki bu dönem, hamlenin hazırlık sürecidir. Ön hazırlık, kendi toplumumuzda farkındalık yaratmaya yönelik bir hazırlıktır” diye konuştu.

Hamlenin neden başlatıldığına ilişkin değerlendirmelerinde Demokratik Toplum ve Barış Süreci’ne de dikkat çeken Kezban Doğan, Önder Apo’nun manifestosunda yer alan “Demokratik Komünal Toplum Manifestosu” kitabının bir bölümündeki değerlendirme üzerinde kadın hareketi olarak derinleştiklerini söyleyerek şunları kaydetti:

“Kadına yönelik yaklaşımı, şiddeti biliyoruz. Biz kadın hareketi olarak bunları sürekli dile getiriyoruz. Sadece 25 Kasım'da veya 8 Mart'ta değil, yılın 365 günü kadına yönelik şiddeti gündeme getiriyoruz. Fakat içinde bulunduğumuz süreçte, özellikle Rêber Apo'nun başlattığı Demokratik Toplum ve Barış Süreci kapsamında sunduğu manifestoda, 'Doğa, Toplum ve Sosyallik' bölümünde yer alan bir cümle üzerinde oldukça derinleştik. Şöyle diyordu: 'Bir yerde çoğunluk kadın olursa kadıncılık, bir yerde çoğunluk erkek olursa erkekçilik ortaya çıkar. Bundan toplum ortaya çıkmaz.’”

Bu değerlendirmeden hareketle kadın örgütlenmesinin ve demokratik toplum anlayışının kendi eksikliklerini de sorgulaması gerektiğini vurgulayan Kezban Doğan, sistemin bu boşluklardan yararlandığını belirterek, “Farklı farklı boyutlarda örgütlenme, beraberinde bazı eksiklikleri ve boşlukları da ortaya çıkarıyor. Rêber Apo ne diyordu? 'Boşlukları sistem doldurur. Boşluk bırakmayacaksınız.' Maalesef biz bir boşluk bırakmışız. Hem demokratik toplum anlayışı hem de öz örgütlü kadın hareketi açısından bu boşluğu bırakmışız. Sistem de bu boşluktan içeriye girmiş.”

‘HAMLEYLE DEMOKRATİK AİLE ZİHNİYETİ GELİŞTİRİLECEK’

Başlatılan hamlenin temel amaçlarından birinin Almanya'daki Kürt toplumunda kadın kırımına karşı güçlü bir farkındalık yaratmak ve demokratik aile anlayışını geliştirmek olduğunu belirten Kezban Doğan, hamlenin hedeflerine ilişkin şunları ifade etti:

“Aslında bu hamleyle Almanya'da gerçekleştirmek istediğimiz en büyük amaçlarımızdan biri de bu. Çünkü yıllardır diasporada yaşıyoruz. Artık Almanya Federal Cumhuriyeti'nin bir parçasıyız, burada bir mozaiğiz. Fakat şu anda kadın kırımının en yoğun yaşandığı Avrupa ülkelerinden biri Almanya. O yüzden ilk başta çok büyük bir farkındalık yaratmak ve demokratik aile zihniyetini geliştirmek istiyoruz. Çünkü bizim ailelerimizdeki demokrasi anlayışı da çok farklı. Sömürgeciliğin bize bıraktığı bazı eksiklikler diyebilirim. Bunlar hayatımızın her alanında karşımıza çıkıyor.

Demokrasi bizim için o kadar dar bir alana sıkıştırılmış ki seçim yapmak demokrasi olarak görülüyor. Ya da mesela bir erkeği, aile üzerinden düşündüğümüzde, erkek bir bardağını kaldırdığında ya da eve bir süpürge vurduğunda ona, 'demokratik erkek' deniyor. Demokrasi anlayışı bu mu? Demokrasi gerçekten bu mu? Özgürlük gerçekten bu mu?

Kadın açısından da tam tersi bir durum söz konusu. Özgürlük çok dar bir şekilde, sadece giyim anlamında ele alınıyor. Kadının özgürlüğe bakış açısı da böyle şekilleniyor. O yüzden özgürlüğün gerçek anlamını, demokrasinin gerçek anlamını ortaya koymak istiyoruz. Çocuğun ailedeki rolünü, misyonunu ve bir özne olduğunu; aynı şekilde demokratik bir ailede demokrasi yaşandığında birbirini tamamlamanın, birbirinin eksikliklerini gidermenin ne anlama geldiğini anlatmak istiyoruz. Birbirleriyle birlikte yaşarken, birbirlerini bütün güzellikleriyle ve eksiklikleriyle kabul ettiklerinde, birbirlerini birer özne olarak gördüklerinde yaşamlarının ne kadar farklı olabileceğini; sorunlarına daha pozitif bir yaklaşımla nasıl çözüm bulabileceklerini ortaya koymak istiyoruz.”

EĞİTİM, SEMİNER VE ETKİNLİKLERLE ÇALIŞMALAR YAYGINLAŞTIRILACAK

Hamle kapsamında ilk aşamada Kürt toplumunun yaşadığı alanlarda eğitimler, seminerler ve paneller düzenleyeceklerini belirten Kezban Doğan, ardından eylem ve etkinliklerle çalışmaların sürdürüleceğini söyledi. Her ay yapılacak değerlendirmeler doğrultusunda yeni planlamalar oluşturacaklarını ifade eden Kezban Doğan, 25 Kasım sürecindeki çalışmaların da yalnızca kadınları değil, doğrudan toplumu muhatap aldığını vurgulayarak değerlendirmesini şöyle sürdürdü:

“Bunun için ilk başta kendi toplumumuzun yaşadığı yerlerde eğitimler, seminerler ve paneller düzenleyeceğiz. Ardından eylem ve etkinliklerle çalışmalarımızı sürdüreceğiz. Zaten her ay aldığımız kararlar doğrultusunda yeni bir planlamayla ortaya çıkacağız. Biliyorsunuz, şu an kasım ayındayız. Kadına şiddete hayır, kadına yönelik şiddetle mücadele ayındayız. Şu andaki bütün çalışmalarımız ve etkinliklerimiz bu konuya yönelik olacak.

Fakat burada yine sadece kadını değil, doğrudan toplumu muhatap alıyoruz. Toplumu hedefliyoruz. Bundan sonraki aylarda da nerelerde eksik kaldık, nereleri tamamlayamadık, bunların tartışmasını yapıp ona göre planlamalara gideceğiz. Yani her ay planlamamızı farklılaştırarak, farklı alanlara ulaştırarak sürdüreceğiz. Yetiyor mu, yetmiyor mu, bunu da değerlendireceğiz.”

Kezban Doğan, kadın kırımına karşı mücadelenin yalnızca belirli gün ve tarihlerle sınırlandırılmaması, toplumun bütün kesimlerinin bu mücadeleye katılması gerektiğini vurgulayarak, “Bir toplumu baskı altına alan ulus devlete ve egemen güçlere karşı o küçük ama sihirli anahtarı kullanalım” dedi.