Zinar’ın şehit düşmesinin ardından köylüler, onun unutulmaması için pınara adını verdi. Böylece birlikte çalıştıkları su kaynağı, Zinar’ın hatırasının yaşatıldığı bir yere dönüştü. Bugün köylüler pınardan su almaya, yolcular ise dinlenmeye devam ediyor.
Kürdistan dağlarında, Pirîz bölgesinin yamaçlarından akan bir pınar, çevresine hayat verirken köylülerle gerilla Zinar arasında kurulan dostluğun da hatırasını taşıyor. Bölge halkının su aldığı, yolcuların soluklandığı bu pınar, korunmasına emek veren Zinar’ın şehit düşmesinin ardından “Kanîya Şehîd Zinar” (Şehit Zinar Pınarı) olarak anılıyor.
Doğal mağaraları, sarp kayalıkları ve soğuk su kaynaklarıyla Kürdistan dağlarının her köşesi ayrı bir hikaye barındırıyor. Dağların yükseklerinde saklı bu güzellikler arasında pınarlar hem insanların hem de diğer canlıların yaşamında önemli bir yer tutuyor.
Şehit Zinar Pınarı’nın çevresinde farklı türlerden bitkiler yeşeriyor. Suyun beslediği yeşillikler vadi boyunca yayılırken bölge, yolcular için de bir dinlenme yerine dönüşüyor. Dağ yollarını aşanlar, pınarın başında soluklanıp bir tas soğuk suyla serinliyor.
Zorlu doğa koşullarına ve bölgedeki hava saldırılarına rağmen akmaya devam eden pınar, çevredeki köylülerin de su ihtiyacını karşılıyor. Bölge yaşamında önemli bir yeri bulunan su kaynağının temizliği ve bakımı, ondan yararlananların ortak emeğiyle yapılıyor. Köylüler, belirli aralıklarla pınarı temizliyor ve çevresini düzenliyor.
PINARIN BAŞINDA KURULAN DOSTLUK
Pınarın korunması için emek verenlerden biri de genç gerilla Zinar’dı. Zinar, köylüler temizlik yaptığında onlara yardım ediyor, pınarın duvarının yapımında çalışıyordu. Su kaynağına gösterdiği özen ve ortak çalışmalara katılması, bölge halkıyla arasında güçlü bir dostluğun gelişmesini sağlamıştı.
Özgür yaşamın ortak emek ve mücadeleyle mümkün olduğunu inanan Zinar için pınarın bakımına katılmak da bu yaşam anlayışının bir parçasıydı. Köylülerle birlikte çalışan Zinar, herkesin yararlandığı su kaynağının korunmasına katkıda bulunuyordu.
ADINI KÖYLÜLER VERDİ
Zinar’ın şehit düşmesinin ardından köylüler, onun emeğinin ve fedakarlığının unutulmaması için pınara adını verdi. Böylece birlikte çalıştıkları su kaynağı, Zinar’ın hatırasının yaşatıldığı bir yere dönüştü.
Bugün köylüler pınardan su almaya, yolcular ise başında dinlenmeye devam ediyor. Çevresindeki bitkileri besleyen, vadiye hayat veren pınar, Zinar’ın köylülerle paylaştığı emeğin hatırasını da taşıyor.
